Kutje beffen lekker jong en geil

kutje beffen lekker jong en geil

Nadat hij het foedraal had dicht geritst, tuurde hij door een verrekijker naar de drie figuurtjes op de lege snelweg. Ze stonden roerloos naar de overblijfselen van de romp te staren. De piloot had zojuist zijn zender op de grond gesmeten. Hij was benieuwd of ze de wrakstukken zouden verzamelen of zouden laten liggen.

Zolang ze nog op de snelweg stonden, kon hij niet ongezien wegkomen. Maar daar had hij op gerekend. Hij schroefde een kleine thermosfles open en schonk wat hete, zwarte koffie in de dop.

Begrijpelijk, want vandaag was voor de derde keer een speciaal geprepareerde wedstrijdkist recht boven zijn hoofd in duizend stukken uiteengespat. En als Herman boos was, had ie altijd de neiging zijn frustraties op anderen af te reageren. Een vervelende eigenschap vond Marco van Hugten dat. Het leek hem daarom een goed idee te proberen de aandacht een beetje verleggen.

Hij draaide zich namelijk met een ruk om en stompte Marco met de rug van zijn hand recht in het gezicht. Marco voelde zijn neusbotje kraken. Denk je niet dat we op dit moment wat beters te doen hebben?

Die schrok en nam in zijn afwerende beweging de bovenkant van het stuur mee naar rechts. De Transporter uit begin zwiepte bijna dwars over de weg. Het rechter voorwiel kwam in de zachte berm terecht en zakte voor de helft in de bodem. De auto werd gelanceerd, tolde over de kop en dook ondersteboven het smalle slootje in naast de weg. De snelheid van het ruim vijftienhonderd kilo wegende projectiel was net voldoende om het nog één keer om zijn as te laten draaien.

Krakend kwam het op de schuin aflopende slootkant weer op zijn wielen terecht en schudde nog even na. Voor de tweede keer die ochtend werd het stil. En deze keer bleef het dat ook. Hij was door het snelle rijden gaan transpireren en rook zijn eigen zweet. Na vier dagen gewerkt en geruft te hebben in de synthetische pantalon van zijn uniform met de trotse V erop, stonk die nogal.

Tom nam zich voor om, zodra hij thuis was, een lange douche te nemen. Door wegwerkzaamheden op de A12 had hij een rot eind binnendoor moeten rijden. Op zaterdagnacht moest hij aan het eind van zijn ronde altijd een fruitpakhuis controleren. Het object lag helemaal geïsoleerd in the middle of nowhere. In het weekend werd er niet gewerkt en moest het gecheckt worden.

Tom had zich al vaker afgevraagd wat er in godsnaam aan een pakhuis met appels te beveiligen viel. Een goed alarmsysteem en eventueel een hond waren waarschijnlijk meer dan afdoende geweest.

Het enige wat hij kon doen, was de deuren en ramen controleren. Maar het was werk en hij werd ervoor betaald. Hij pakte de half opgerookte joint uit de asbak, stak die aan en inhaleerde de zoete, vettige rook van de Premium wiet tot in de diepste puntjes van zijn longen.

Die nacht had hij wat speed gesnoven en was daardoor nogal opgefokt geraakt. Hij voelde zich onaangenaam onrustig. Het enige wat dan hielp, was oxazepam of een joint. Aangezien het laatste beter smaakte en sneller hielp, lag de keuze voor de hand. Premium was de beste wiet ter wereld. Je werd er van alles tegelijk van: Als hij over een uurtje thuis zou zijn, zou het effect op een hoogtepunt zijn en zijn hoofd lekker verdoofd en dromerig.

Hij draaide het volume van de stereo met subwoofer verder omhoog en tapte met zijn handen aan het stuur mee op de maat van zijn favoriete nummer. Lethal Industry van Tiësto. Hij reed de brug op over het kanaal en sloeg direct linksaf het landweggetje in dat een paar kilometer verder bij de nieuwe snelweg uitkwam. De zon was al behoorlijk geklommen en scheen over het typisch Nederlandse landschap dat zich voor hem ontvouwde.

Ineens klopte er iets niet in zijn blikveld. Hij voelde zijn hart sneller gaan bonzen en nam snelheid terug. Dichterbij gekomen zag hij een man op zijn buik in de berm liggen en een paar meter verderop lag iemand op het wegdek. Tom toetste in op zijn mobiel en kreeg direct een telefoniste aan de lijn. Hij meldde het ongeval en de locatie aan haar.

Het viel hem zelf op hoe verrassend rustig en professioneel zijn stem klonk. Bij de auto gekomen zag hij dat er ook nog een man over het stuur heen lag met zijn hoofd door de voorruit.

Zijn gezicht was vanaf zijn haarlijn tot zijn bovenkaak opengereten en een grote stroom bloed was over de voorkant van de auto tot over de linker koplamp gedropen. Die brandde nog en scheen door het bloed heen alsof het een flets geworden remlicht was. De wiet werkte stemming versterkend en zorgde er nu voor dat de situatie iets onwerkelijks kreeg. Net alsof hij in een film rondliep.

Kunt u me horen? De man was waarschijnlijk dood. Tom had er geen trek in om zijn pols te voelen. Behalve de horrorachtige aanblik, had de man iets afstotends. Dit was typisch iemand waar hij bang voor zou zijn in de kroeg. Deze vent had iets van een criminele biker of een asociale kamper. Een grote, agressieve kerel die waarschijnlijk compleet schijt aan hem zou hebben in iedere andere situatie.

Tom kon een licht gevoel van triomf, dat zowel prettig als misplaatst aanvoelde, niet onderdrukken. Achter hem hoorde hij een zwak gekreun. De man die op het wegdek lag, leefde nog. Hij probeerde zich op te richten en keek verwilderd en niet begrijpend om zich heen. Tom snelde naar hem toe en ondersteunde hem. Hier was hij voor opgeleid.

Blijft u even rustig liggen, ze zullen er zo zijn. Tom ondersteunde hem en legde zijn achterhoofd voorzichtig neer om bij de derde man in de berm te gaan kijken. Deze lag met zijn gezicht naar beneden en met zijn linkerarm in een onmogelijke hoek. Die moest wel gebroken zijn. Tom tikte voorzichtig op zijn rug. Hij zou natuurlijk kunnen proberen om de man in een stabiele zijligging te leggen zoals hij bij EHBO geleerd had, maar nu het allemaal zo echt was, had hij het idee om maar beter nergens aan te komen.

Hij zag dat er ook nog allerlei speelgoedachtige onderdeeltjes uit de auto waren gevallen. Nadat ze alles hadden ingeladen, scheurde de VW Transporter met brullende motor weg. De schutter besloot nog heel even te wachten voordat hij ze zou volgen. Hij wist precies waar ze naartoe zouden gaan maar wilde niet het risico lopen dat ze toch nog zouden omdraaien. Na een paar minuten trok hij de off-road motor, die verderop in de greppel lag, overeind.

Het foedraal met het Vaime geweer erin, bond hij bij het schepnet en de groene vissersparasol. Hij stopte de telescoop en de verrekijker in de visserskist die op het bagagerek boven het achterspatbord was gemonteerd. Op deze manier kon hij vrijwel overal komen. Het beeld van een fanatieke visser op een motor zou niet echt opvallen zo dicht bij het kanaal met zoveel visstekken. Hij startte de dikke éénpitter en reed met een laag poppend motorgeluid naar het hek in de omheining van het weiland.

Eenmaal op het asfalt van de nieuwe snelweg trok hij het gas flink open en reed in de richting van de landweg die naar het kanaal leidde. Na twee kilometer alarmeerde iets hem en stopte hij abrupt. Vanaf zijn hoge positie op het talud van de nieuwe snelweg, zag hij de witte bestelbus in de verte in een sloot liggen. Er stond een andere witte auto vlakbij en hij zag iemand lopen. De schutter haalde zijn verrekijker uit de viskist en tuurde naar de plek.

Hij zag Herman Koning met zijn hoofd door de voorruit liggen. Marco van Hugten lag op zijn buik in de berm en Evert Lacroix op het wegdek. De witte Opel Combo was zo te zien van een beveiligingsbedrijf. Hij las de tekst op de zijkant: Wat een naam, dacht hij: De schutter probeerde de situatie zo rationeel mogelijk te benaderen. Er waren niet veel mogelijkheden.

Óf het was een eenzijdig ongeval óf de bus van Herman Koning had een aanrijding gehad met de witte Opel Combo. Dat laatste leek onwaarschijnlijk omdat de bestuurder zo te zien niet gewond was en de auto op het eerste gezicht geen schade had.

Het was veel waarschijnlijker dat Herman Koning de macht over het stuur had verloren en de sloot ingereden was. De beveiligingsman was waarschijnlijk toevallig in de buurt geweest en had de auto zo aangetroffen. Dat betekende dat de hulpdiensten inmiddels gewaarschuwd zouden zijn en ieder moment konden opdagen.

Deze onverwachte wending was enigszins zorgwekkend. De plek van het ongeval en de Transporter zouden onderzocht gaan worden. De politie zou de wrakstukken van de Fire Hawk vinden. Misschien gingen ze daar vragen over stellen en de wrakstukken zelfs onderzoeken. Een vergezocht scenario misschien, maar niet onmogelijk. Als ze erachter zouden komen dat het ding uit de lucht geschoten was, zouden ze op zoek gaan naar een schutter.

En als hij ontmaskerd zou worden, was de schutter zijn leven niet meer zeker. Dan zou Herman Koning voor eigen rechter gaan spelen. En Herman Koning was een wrede misdadiger, daar wist de schutter alles van.

Zijn leven was verwoest door de mannen die daar nu gewond lagen. En als zij dit zouden overleven en door een politieonderzoek erachter zouden komen wie hun vliegtuigen uit de lucht had geschoten, dan waren de dagen van de schutter geteld. Die gedachte maakte hem woedend én doodsbang tegelijk. Dat mocht niet gebeuren. Hij was een goed mens en het zou onrechtvaardig zijn als hij deze ellende met zijn leven zou moeten bekopen. Nee, niet hij maar Koning moest sterven. Koning en zijn walgelijke vriendjes.

De schutter snoof de frisse, met uitlaatgas vermengde lentelucht diep in en nam een besluit. Het moest vroeg of laat toch eens gebeuren. The point of no return was bereikt. De klus moest nu maar eens geklaard worden. Wat moet, dat moet. Doen wat je te doen staat.

Toen hij niet nog meer clichés kon bedenken om zijn voornemen te rechtvaardigen, zette hij de motor af en klapte de standaard uit. Met de verrekijker controleerde hij snel maar grondig de mogelijke toegangswegen naar de plek van het ongeluk. Hij haalde de Vaime uit het foedraal, klapte de tweepootsteun open en nam positie.

Die ambulance zou nog wel even nodig hebben. Zeker nu met de werkzaamheden op de A Hij keek door zijn vuile voorruit naar het morbide stilleven schuin voor hem. Die vent in de auto was dood, geen twijfel mogelijk. Die in de berm leefde nog wel maar was zwaar gewond. Degene op het wegdek had waarschijnlijk nog het meeste kans het ongeluk te overleven.

Tom voelde zich een beetje raar. Hij was zo stoned als een aap, maar dat was niet de oorzaak van zijn onbestemde gevoel. Tom was iemand die heel gauw medelijden met mensen had en zich de ellende van een ander enorm kon aantrekken. Veel te veel zelfs. Maar met deze kerels had hij geen enkele compassie.

Hij mocht ze niet. Hoewel hij geen woord met hen had kunnen wisselen, wist hij instinctief dat deze gasten slecht waren. Eigenlijk had hij dat bij de eerste aanblik van hun gezichten en kleding al geweten.

Ruziezoekers waar niet mee te praten viel. En nu lagen ze daar met gebroken botten en gescheurde organen. Tiësto dreunde nog lekker door op de achtergrond. Tom keek naar de joint in zijn asbak en de volumeknop van zijn autoradio. Het zou nog zeker tien minuten duren voordat die ambulance ter plaatse kon zijn. Zijn stonedheid zouden ze vast wel aanzien voor hevige emoties en shock.

Hij zoog de Premium wiet nog dieper in zijn longen dan hij daarnet al gedaan had en rookte door tot de filter tip. Een intense vlaag cannabinoïden suisde tintelend door zijn hoofd. Zijn oogleden begonnen aangenaam zwaar te worden en een gelukzalig gevoel gloeide in zijn hele lichaam. Hij bekeek ze nog maar eens goed, die sukkels.

Maf eigenlijk, dacht Tom filosofisch. Deze lui hadden natuurlijk ook familie, misschien wel vrouwen en kinderen. En die lagen op dit moment allemaal nog nietsvermoedend te slapen of waren gewoon bezig met hun alledaagse ochtendritueeltjes, niet wetende dat hun dierbaren ergens in een weiland dood lagen te gaan.

En hij, Tom van Vleuten, wist dat wel en genóót zelfs een beetje van die aanblik. Wat een gruwelijke, intense gedachte! Hij moest denken aan een scène uit een oude oorlogsfilm. Helemaal precies kon hij het zich niet meer herinneren, maar het ging over een geallieerde parachutist die bij de invasie in Normandië in een boom of zo was blijven hangen.

De soldaat kon niet wegkomen en had twaalf uur lang naar de voeten van een doodgeschoten Duitser moeten kijken die zijn schoenen verkeerd om aan had.

Zoiets was het in ieder geval. En nu keek hij, Tom van Vleuten, naar een vent die met een gebroken arm in de berm lag. Het was net een film. Tom was zich, hoe tegenstrijdig ook, volledig bewust van zijn verminderde bewustzijn maar dat hij zou gaan hallucineren had hij niet verwacht. Want ineens veranderde het met donker haar begroeide achterhoofd van diezelfde gewonde man in een roze wolk.

Maar het hoofd van die man in de berm nu dus ook. Zijn benevelde geest kon de gebeurtenissen die zich toen snel achtereen opvolgden niet meer allemaal tegelijk bevatten. Tiësto dreunde, het hoofd van de man in de berm was uiteen gespat in een roze wolk en ineens bewoog de man op het wegdek zich ook nog.

Als een stuiptrekking kwam hij met wilde ogen omhoog en voelde in paniek aan zijn zij, waar van het ene moment op het andere een massieve straal donkerrood bloed naar buiten gutste. Net zo snel als hij omhoog gekomen was, klapte de man met zijn achterhoofd weer op het wegdek om daar roerloos te blijven liggen. Instinctief wist Tom dat de man achter het stuur van de Transporter nu aan de beurt zou zijn.

Hij wendde zijn blik in diens richting maar zijn brein was als een computer met te weinig werkgeheugen. Vervolgens zag hij twee schokgolven door de man zijn schedel trekken. Visueel geluid noemde hij zoiets. Hoewel zijn bewustzijn op dit moment in slow motion functioneerde, wist Tom dat dit de meest heftige gebeurtenis was in zijn leven tot nu toe.

Er werd op die gasten geschoten en nog behoorlijk zuiver ook! Automatisch besefte zijn vertraagde brein de consequenties van deze constatering. Degene die aan het schieten was, kon ook hém moeiteloos poppen! Deze conclusie veroorzaakte een adrenalinestoot in zijn lichaam.

Die won het ternauwernood van de wiet en als een spastische balletdanser sleurde hij zijn verdoofde lichaam van de bestuurdersstoel en dook naast de Combo ineen. Ruim vierenhalve minuut later trof de bemanning van de ambulance hem daar aan, onder zijn auto. Een perfect staaltje scherpschutters vakmanschap was het geweest. Alle drie dood, die zouden geen woord meer loslaten.

Jammer van die getuige, maar wat zou die nou kunnen melden waar de politie niet zelf achter kon komen? Hopelijk zou de man er geen al te erg trauma aan overhouden. Hij werkte in de beveiliging en dan kan je wel eens iets meemaken. Gevolg van deze actie was natuurlijk wel dat er nu zeker een diepgaand rechercheonderzoek zou komen.

Hij vertrouwde erop dat de politie waarschijnlijk de toedracht in het drugsmilieu zou gaan zoeken. Herman Koning had vijanden genoeg. En de andere slachtoffers waren zijn vertrouwelingen en waakhonden.

De zaak zou nooit opgelost worden en binnen een paar maanden zouden de dode kampers door bijna iedereen vergeten zijn. Hij borg zijn spullen op, startte de XT en ging op weg naar zijn vaste visstek. Een dagje lekker rustig hengelen had ie nu wel verdiend. Hij was lekker vroeg opgestaan om een uurtje te gaan joggen en had zich daarna geschoren en gedoucht. Midden in de weilanden, met doden. Kun jij er naar toe gaan? Er is op die lui geschoten.

Er is op die lui geschoten nádat ze dat ongeluk hadden gehad. Een beveiligingsman heeft de schietpartij zien gebeuren. In de verte boven het weiland zag hij ineens een modelvliegtuig allerlei capriolen maken.

Herman was enorm onder de indruk van de snelheid en wendbaarheid van het ding. Hij nam de volgende afslag en ging op zoek naar de plek waar de modelvlieger zich bevond. Deze stond op een fietspad bij het kanaal. Herman parkeerde de SEL op de ventweg en liep op de man af.

Het vliegt nog niet helemaal perfect. Ik moet er nog een hoop aan doen. Herman had zich heel even afgevraagd of het mogelijk zou zijn om drugs te vervoeren met een modelvliegtuig maar begreep al snel dat dat een onzinnig idee was. Dat maakte niet uit. Hij gebruikte zijn tijd liever voor winstgevende activiteiten. Maar de techniek, de snelheid, het lawaai en de geur van het modelvliegen hadden hem gegrepen die middag. Voor het eerst in zijn leven was Herman Koning enthousiast over iets dat hem geld zou gaan kosten in plaats van opleveren.

Hij besloot modelvlieger te worden. Gewoon voor de lol. Zijn specialiteit was robots en andere op afstand bestuurbare apparaten die het leger inzette in gevaarlijke situaties. Toen hij tegen zijn wil met vervroegd pensioen werd gestuurd, miste hij vanaf dag één al het werken met zijn geliefde speelgoedjes.

Zijn schoonzoon had op een blauwe maandag eens een modelvliegtuig aangeschaft dat nu ergens op zolder lag. Uit verveling vroeg Frans zijn dochter het ding voor hem op te zoeken en begon hij het op te knappen. Na een dag knutselen functioneerde het weer volledig maar Frans was nog niet helemaal tevreden. Hij modificeerde de radiografische apparatuur, voerde de motor op en paste de stuurvlakken aan. Dit leverde een dramatische verbetering op in de prestaties, snelheid en vliegeigenschappen.

Toen zijn schoonzoon hoorde dat het vliegtuig gerepareerd was, eiste die zijn eigendom direct terug op. De flapdrol vloog er heel even mee, en het ding was weg. Gewoon weg, buiten bereik van de zender en nooit meer teruggevonden. Maar Frans had de smaak van het modelvliegen inmiddels wel te pakken. Bij een reünie van zijn eerste legeronderdeel bleek een oude maat van hem voorzitter te zijn van een modelbouwclub. Frans werd lid en was binnen twee jaar in het modelbouwwereldje een gerespecteerd bouwer van snelle modelvliegtuigen.

Met zijn kennis én connecties bij het leger wist hij technisch hoogstaande machines te bouwen. Maar ook zijn kwaliteiten als piloot vielen op. Bij snelheids- en behendigheidswedstrijden behoorde hij al gauw tot de top vijf van Nederlands beste modelvliegers. Maar dat was niet genoeg voor Frans. Op een bepaald moment besloot hij zijn hobby naar een hoger niveau te gaan tillen.

De winnaar van de meest prestigieuze vliegwedstrijd voor modelvliegtuigen kon in de categorie zuigermotoren rekenen op een prijs van vijfduizend euro. Direct bij de eerste krachtmeting met de wereldtop bleek zijn toestel inderdaad het snelste te zijn, maar hijzelf helaas niet de meest behendige piloot. Frans behaalde desondanks de derde plaats en ging toch nog met zevenhonderd euro aan prijzengeld naar huis.

Een 35cc methanolmotor, uiterst geavanceerde telemetrie en spectaculair gepaintbrusht. De man bromde iets van een groet, bleef gebiologeerd kijken naar het zoemende toestelletje en zei: Die reageerde aanvankelijk een beetje gereserveerd. Hij hield niet van dit soort types. Een grote patser met een gemene uitstraling, opzichtige kleding en sieraden, duidelijk asociaal en waarschijnlijk crimineel. Maar zijn interesse leek wel oprecht en dat vleide Frans toch ook wel weer.

Al snel leek het alsof Frans de man een spoedcursus modelvliegen gaf. Dit keer kwam hij aanrijden in een oude BMW 7 serie met belachelijk dikke wielen.

Zonder te groeten begon hij Frans direct weer allerlei vragen te stellen. Hij wilde weten of er ook modelbouwcursussen bestonden en of iedereen lid kon worden van een modelbouwvereniging. Had je vergunningen nodig voor de zendapparatuur?

Hoeveel tijd nam deze liefhebberij in beslag? Het leek alsof hij een lijstje met vragen afwerkte en net als een rechercheur systematisch tot een conclusie probeerde te komen. Je hebt ongeveer twintig vlieglessen nodig om de basis een beetje onder de knie te krijgen. En als je lid wordt van een vereniging kun je alle technische hulp krijgen die je nodig hebt. Net toen hij dacht dat de man genoeg had om over na te denken, vroeg Herman Koning: En tegenwoordig zijn er ook steeds meer elektrisch aangedreven modellen.

Ik moet zeggen dat die dingen bloedsnel zijn. Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar zuigermotoren. Die elektrische dingen hebben ongelooflijk veel power maar missen de charme van zuigermodellen. Het geluid en de geur enzo. En modeljets zijn vele malen duurder dan conventionele machines. Zoveel geld heb ik gewoon niet. Om een modeljetmotor goed te laten draaien is een speciale boordcomputer nodig. Dat haalt wat mij betreft de romantiek er een beetje vanaf.

Je bent meer programmeur dan bouwer vind ik. Ik ontwerp veel liever zelf iets dan dat ik een bestaande kist helemaal nabouw in het klein. Zou die uitvallen dan valt het ding al snel uit de lucht. Bij modeljets is dat door de schaal nog erger dan bij echte jets. Ze vliegen gewoon klote. Er zijn dan ook veel meer deelnemers. Frans keek hem een beetje verbaasd aan. Én aan wedstrijden meedoen. U zegt net dat u weinig verstand heeft van techniek. En ik ga dit niet alleen doen. Ik ken wel een paar technische mensen.

De instructeur koppelt dan zijn eigen zender met een kabel of draadloos aan die van de leerling en kan de besturing zo overnemen. Neem dat ding dan mee. En repareer die zender voor me. Als militair was hij gewend bevelen op te volgen maar dan alleen van meerderen en hij beschouwde Herman Koning zeker niet als een meerdere. De manier waarop Herman Koning hem een opdracht had gegeven, beviel Frans helemaal niet. Bovendien kon hij het geld goed gebruiken dat Herman Koning voor de Calmato ging betalen.

De man zou waarschijnlijk iedere willekeurige prijs betalen die Frans zou noemen. De volgende dag was Herman Koning er inderdaad, weer met een andere dikke auto en dit keer niet alleen. Uit de auto stapten nog twee andere kerels.

Aso koppen met veelkleurige truien aan en dikke gouden kettingen om. Ze liepen op Frans af. Zonder te groeten of de twee nieuwkomers voor te stellen vroeg Herman Koning aan Frans: Wie zijn je vrienden?

Hij is lasser, timmerman en plaatwerker geweest en heel handig met hout en metaal. Hij gaat mijn modellen in elkaar zetten. Frans Terberg kreeg er direct spijt van dat hij zijn gevoel niet had gevolgd en de boot niet had afgehouden. Nu had hij vrienden gemaakt met een drugsdealer, een hacker en een autokraker. Nou ja vrienden, het was duidelijk dat de heren een band met hem wensten maar niet uit vriendschap.

Jullie zijn geen modelbouwers in hart en nieren. Bovendien was de zender niet meer te repareren. Die heb je echt nodig om te leren vliegen. Oh, en een instructeur. Hing zijn zender op zijn buik en stuurde het toestel stuiterend over het gras. Daarna duwde hij de gas stick naar voren en gillend schoot het vliegtuig nerveus vooruit om na enkele seconden in een steile hoek snel op te stijgen. Ik neem eerst mijn vliegles en daarna kijken we wel of je me de Calmato nog steeds niet wilt verkopen. Het stipje in de lucht werd snel kleiner maar vooral ook onrustiger.

Marco van Hugten hielp Terberg omhoog en positioneerde hem naast Herman Koning. Het zag er raar uit, Frans Terberg die met één arm op zijn rug gedraaid, met de andere een knuppeltje bediende op de zender die door de enorm grote Koning werd vastgehouden. Maar meteen ingrijpen als meneer niet meewerkt. Nu pakte hij ook de andere knuppel en begon dan maar met de les. Een speedkist kon in minder dan een seconde te pletter slaan als de besturing wegviel.

Hij mocht van geluk spreken dat dat nu nog niet gebeurd was. Het schudden werd minder. Maar het toestel vloog nog steeds van het groepje mannen in het weiland af en zou snel buiten bereik van de zender komen.

Hoogte blijft wel hetzelfde werken. Even een beetje experimenteren. En hoe benauwd de situatie voor Frans Terberg ook was, hij zag wel dat de man er verrassend veel gevoel voor had. Het belangrijkste is dat de snelheid niet te hoog is, je de neus omhoog houdt en de vleugelwielen de grond het eerst raken en niet het neuswiel. Dan rustig gas terugnemen totdat ik zeg dat de snelheid goed is. Bij een te hoge snelheid zal het zeker crashen. En verdomd, het werkte. Onwennig en enigszins onstabiel, maar het werkte.

Laat het toestel rustig zakken en houd de vleugels horizontaal. Wanneer ze vlak boven de grond is geef je nog meer up zodat het toestel op zijn vleugelwielen zal landen.

Dan op de grond het gas dicht en rustig uit laten rollen. Herman had het gas toch te sterk verminderd. Daardoor verloor het toestel te snel hoogte, raakte bijna in een stall en helde teveel over naar één zijde waardoor de tip van de rechter vleugel licht de grond raakte.

Voordat Frans iets kon zeggen gaf Herman wat gas bij en het toestel herstelde zich. Dansend en stuiterend raakten de wielen de grond. Het vliegtuig stabiliseerde zich en onverwacht gecontroleerd wist Herman Koning het neuswiel fluweelzacht aan de grond te krijgen. Herman Koning had in zijn leven redelijk vaak triomfantelijk gekeken, maar waarschijnlijk nog nooit zoals nu.

Frans griste de zender uit Hermans handen. Marco van Hugten reageerde direct maar Herman gebaarde hem rustig te blijven. Hij schudde zijn pijnlijke arm heen en weer en keek Herman Koning scherp aan. De dreiging van drie man was genoeg. Het neemt onduidelijkheden weg. Je weet nu precies wat je aan me hebt. Geld was toch geen probleem? Maar dat is nog geen reden om het over de balk te gooien. Ik betaal niet graag teveel. Ze kwamen naar de auto en keken in de kofferbak. Frans rolde een deken open.

Daarin lag een volledig gedemonteerde Calmato in rood en wit met een zwarte zender ernaast. Aangezien je modelbouwer wilt worden, heb ik hem helemaal uit elkaar gehaald voor je. Kan je technische man meteen lekker gaan oefenen. Het kan zijn dat de zender het toch weer doet trouwens.

Hoeveel wil je ervoor hebben? Dan geef ik je honderd. En dan rammen we je niet in mekaar en laten we je familie met rust. Dat is je toch wel tweehonderdvijftig eurie waard? Emotioneel lukte dat niet, rationeel gelukkig wel. Hij kon weinig uitrichten en zou zichzelf alleen maar benadelen als hij verzet zou bieden. Deze klootzakken hadden nou eenmaal de touwtjes in handen, hoe oneerlijk dat ook was. De conclusie was simpel: En dat allemaal omdat één of andere aso een nieuwe hobby had gevonden.

Herman Koning haalde een dikke rol eurobiljetten uit zijn broekzak en pelde twee briefjes van vijftig uit het pak. Een fractie van wat hij bij zich droeg. Marco van Hugten en Evert Lacroix laadden hun armen vol met de onderdelen. De drie mannen liepen met hun buit naar de bestelbus waar ze mee gekomen waren. Er waren al twee ambulances en twee politiewagens ter plaatse.

Een witte bestelbus lag half in de sloot schuin tegen de slootkant aan. Over de voorkant van de auto was een grijs zeil gespannen om nieuwsgierige blikken te weren. Er lag een met een wit laken afgedekt lichaam in de berm en één op het wegdek. Gek genoeg had deze afgelegen plek des onheils op dit vroege tijdstip al een vrij grote groep ramptoeristen aangetrokken.

Ron Leber stapte uit zijn Mégane en liep naar de agenten die bij een andere witte auto stonden. Ze spraken door de openstaande voordeur met een beveiligingsbeambte die op de passagiersstoel zat.

Hij liet zijn legitimatie aan één van de twee dienders zien. Wat is er gebeurd? Het viel Leber op dat de man lijkbleek was en roodomrande ogen had. Waarschijnlijk een combinatie van shock en slaapgebrek. Hij vertelde Ron Leber wat hij gezien had. Ik moest alleen nog even een gebouw controleren waar ze fruit opslaan of zo. Er waren wegwerkzaamheden op de A Er was een heel stuk maar één baan open deze kant op.

Daardoor was ik aan de late kant. Op een gegeven moment ben ik eraf gegaan en heb ik een route binnendoor genomen. Het werd al licht toen ik hier aan kwam. Ik zag die Transporter in de sloot liggen en ernaast lag een man in de berm en één op de weg.

Het eerste wat ik heb gedaan, is bellen. Daarna ben ik gaan kijken of ze bij kennis waren. Dat was niet zo. Tenminste, die vent op het wegdek kreunde even maar raakte direct weer bewusteloos. Dat de man in de Transporter dood was, zag ik direct. Ik heb wel een EHBO cursus gedaan, maar dit zag er allemaal zo ernstig uit dat ik besloot om nergens aan te komen. Terwijl ik op de ambulance wachtte, ben ik maar weer in mijn auto gaan zitten. Ik keek naar hem en báts! Er stoof een hele wolk van bloed uit zijn achterhoofd op.

Ik begreep even niet wat er gebeurde maar toen bewoog het lichaam van die man hier op de weg ook. Hij richtte zich even op en zakte weer in mekaar. Ik realiseerde me toen dat er op ze geschóten werd.

En dat was ook zo. Volgens mij werd ie twee keer geraakt in zijn hoofd. Ik ben toen zelf onder de auto gekropen omdat ik bang was Maar daarna is er volgens mij niet meer geschoten. Die moest even nadenken. Met zekerheid kan ik het niet zeggen maarruh Midden in het veld op één van de rustigste wegen die ik ken, ligt er een auto half in de sloot.

Misschien is er een tegenligger op hun weghelft gekomen? Of was de bestuurder gewoon lam? Ik weet het niet. Hoogstwaarschijnlijk had de schutter daarvandaan geschoten. Het was nagenoeg windstil. Scherpschutters die op slachtoffers van verkeersongelukken schoten in een weids landelijk gebied gebruikten naar alle waarschijnlijkheid geen geluidsdemper.

Die smeris had door dat hij stoned was. Dat is toch niet illegaal? Kan het zijn dat u de schoten niet gehoord heeft omdat u onder invloed van drugs was? Ik heb de schoten niet gehoord omdat ik dít aan had staan toen er geschoten werd. Ron Leber keek hem even onbewogen aan en beval hem met een handgebaar het lawaai te stoppen. Ron Leber bleef hem strak aankijken. Kijk daar ligt het. Ron Leber volgde zijn blik en zei niks. Dode kampers, geliquideerd na een eenzijdig en onverklaarbaar auto-ongeluk.

Een getuige van de schietpartij die stoned was en Tiësto draaide. Dit was een zaak als geen andere. Uw auto kunt u morgen of overmorgen komen halen op het bureau. Nadat wij uw officiële verklaring hebben opgenomen. Herman Koning en zijn twee maten verstoorden vergaderingen, meetings en wedstrijddagen met hun asociale gedrag.

Hun aanwezigheid alleen al, intimideerde de weerloze hobbyisten die tijdens het uitoefenen van hun liefhebberij nog nooit eerder met agressie waren geconfronteerd. Zij lieten zich gemakkelijk door Herman Koning en zijn aanhang bang maken en bedreigen. Gemiddelde modelbouw enthousiastelingen waren meestal huisvaders, techniekfreaks, nerds, scholieren, gepensioneerde monteurs of ingenieurs.

Geen ruziezoekers, kroegtijgers, gokkers of vechtersbazen. De komst van Herman Koning veroorzaakte een cultuurshock in het altijd zo stabiele wereldje van modelbouwers. De reacties, voor zover waarneembaar, varieerden van verontwaardiging en ingehouden woede tot totale apathie.

Maar het resulteerde ook in tientallen opzeggingen van het lidmaatschap van de modelbouwvereniging. En als Herman Koning en zijn vrienden niet in de buurt waren, werd er fluisterend geklaagd en gescholden op de aanstichter van deze vreselijke kentering: Tom had zijn mobiel op stil gezet en op het display stond dat hij vier oproepen had gemist.

Drie keer het nummer van het kantoor van Argus Security Services en eenmaal een onbekend nummer. Hij zette koffie, at een oudbakken krentenbol en belde naar zijn werk. De directeur zelf, Ed Boersma, nam op. Hij zei dat je getuige van iets was geweest en dat ze je auto hadden meegenomen. Hij vertelde het hele verhaal aan zijn baas. Dan had je direct assistentie gekregen!

Als je zoiets meemaakt, denk je niet meer logisch na. Maar wat wil je dat ik doe? Moet ik je ziek melden of ga je morgen weer aan het werk?

Hij deed zich altijd dommer voor dan hij in werkelijkheid was. Hoewel de bizarre gebeurtenis grote indruk op hem had gemaakt, was hij er niet door aangeslagen of emotioneel geraakt.

Een mooi woord dat hij graag gebruikte. Hoe zat dat hele verhaal nu eigenlijk in elkaar? Wie waren die lui en waarom waren ze van de weg geraakt? Wie had er op ze geschoten? Tom realiseerde zich ineens dat hij verschrikkelijk graag wilde weten wat het bizarre ongeluk en de schietpartij precies te betekenen hadden.

Met zijn mobiel aan zijn oor nam hij zich voor de ware toedracht van dit mysterie te achterhalen. Als hij nu zou zeggen dat ie even rust nodig had, zou zijn baas daar waarschijnlijk alle begrip voor hebben. En dan zou hij zelf op onderzoek uit kunnen gaan. Ik heb geen oog dichtgedaan, ondanks de slaappillen die ik heb genomen. Ik zou eigenlijk wel even rustig willen bijkomen. Waarschijnlijk ben ik als gevolg van de shock op dit moment ook veel te opgefokt om mijn werk naar behoren te kunnen doen.

Goed, dan meld ik je ziek. Als wij iets voor je kunnen doen dan hoor ik het wel. We hebben de auto natuurlijk nodig en ik heb zijn nummer niet gevraagd toen hij belde vanochtend. Wij halen de auto op.

Ik hoor wel wanneer je weer kunt beginnen. Op tv waren beelden te zien van de plek van de misdaad. Volgens het commentaar ging het om een bizarre afrekening in het criminele milieu. In de studio was Peter R. Op zijn bekende zeurderige en belerende toontje vertelde hij dat Herman K. Natuurlijk kende Peter R. Sterker nog, hij had altijd al met de mogelijkheid rekening gehouden. Kennelijk had Peter R. Afgezien van Tom zelf natuurlijk maar Peter R. Ook waren de schaduwen op de beelden lang dus had de zon ten tijde van de opnamen nog laag gestaan.

Tom vond het heel slim van zichzelf dat hij een dergelijke conclusie kon trekken. Toen hij zojuist met zijn baas sprak, was er een gevoel bij Tom opgekomen dat ie al een tijdje niet had gehad: Altijd al was hij geïntrigeerd geweest door mysteries en raadsels, vooral wanneer die met misdaad te maken hadden.

Op de lagere school had hij een buurjongetje met dezelfde toekomstdroom. De verdenkingen kregen vanzelf vorm. Zo waren ze er vrij zeker van dat die dikke van nummer 74, oftewel Doelwit 1, zijn vrouw wilde vergiftigen.

De man wachtte altijd totdat zijn vrouw de keuken uit was en gooide dan wit poeder in haar koffie of thee. Dat was helemaal niet spannend. Nee, het ging hier wel degelijk om moordplannen. Zijn vader nam hem elke avond mee naar het bezoekuur. Zijn moeder was er slecht aan toe. Ze had een ziekte waar je haar van ging uitvallen en oma had Tom verteld dat mama binnenkort naar Jezus toe zou gaan. Tom liep de achtertuin in en gooide een paar steentjes tegen het slaapkamerraam van zijn buurjongetje.

Die stak direct zijn kop naar buiten. Bij de overburen was alles rustig. Die dikke was er niet en de buurvrouw keek tv. Na een paar minuten zag Tom zijn vaders auto de straat inrijden. De lelijke buurvrouw stond op uit haar stoel, deed de tv en het licht in de huiskamer uit en opende snel de voordeur voor zijn vader die naar binnenglipte.

Beneden in het huis bleef het donker maar hij zag het licht in de slaapkamer aangaan. De gordijnen waren niet helemaal gesloten en door de kier zag hij dat de lelijke buurvrouw zich uitkleedde. Even was ze uit beeld maar ineens zag hij zijn vaders behaarde kont door de kier.

Het leek wel alsof ze zijn vaders piemel aan het bekijken was! Tom begreep niet helemaal wat hij zag. Zijn vriendje was op het gebied van seks duidelijk iets verder. Met een zwaar Twents accent gaf hij commentaar op wat hij zag gebeuren. En soms stopt de jongen zijn piemel in haar poepgaatje! En op een gegeven moment komt er guil uit! Mijn broer heeft dat op een video gezien! Natuurlijk had hij wel eens van seks gehoord op school en hij wist ook dat je zoiets niet stiekem met een lelijke buurvrouw deed.

Tom had al geen goede band met zijn vader maar op dit moment haatte hij hem zelfs. Zijn eigen vader bedroog zijn zieke, lieve moeder. Hij stuurde het buurjongetje weg en ging beneden op zijn vader zitten wachten.

Die kwam bijna een uur later thuis. Tom gaf hem niet eens de kans iets te zeggen. Ze ging je peepen. Waar heb je het over? Ik ga het tegen mama zeggen! Ben je mij aan het begluren? Tom begon te huilen en te gillen. Op zolder smeet zijn vader hem op de slaapbank en keek wild ademend om zich heen.

Hij zag de verrekijker bij het zolderraam staan. Tom rolde weg en kroop vliegensvlug over de grond voor zijn vaders voeten langs. Zijn hoofd suisde van de harde klap. Hij probeerde naar de deur te komen, kwam omhoog en hield zich even staande tegen de strijkplank die langs de muur stond. Zijn vader kwam achter hem aan en greep hem vast bij zijn linker bovenarm.

In een reflex pakte Tom met zijn rechterhand de strijkbout die op de strijkplank stond en zwiepte daarmee om zich heen. De punt van de strijkbout raakte in volle vaart zijn vader op zijn slaap. Tom zag zijn vader ontzet en verbaasd naar zijn eigen handen kijken. Die zaten onder het bloed. Maar terwijl u respectvol en beleefd blijft tegenover de vrouw, iets waar ze zogenaamd naar zou verlangen, wil ze diep van binnen dat u niet zo timide doet, haar gewoon hard over de tafel buigt, het slipje van haar billen rukt en met uw kleine soldaat naar achter frontlinie sprint.

Please, please fuck me. That makes me feel like a rapist. Er zijn altijd vrouwen die vinden dat u te hard van stapel loopt, ook als dat niet zo is.

Als een vrouw zich terugtrekt wanneer u met haar aan het vozen bent, vraag dan vriendelijk of de dingen niet te snel gaan. Als u wél op het punt staat om het broekje van de dame in kwestie te betreden, deins dan niet plotsklaps terug om haar vervolgens op uw rug te draaien en haar door haar haren te aaien.

Wees proactief en ga ervoor! Zoals we u ooit eens eerder vertelden, is de clitoris niet te negeren wanneer u een blijvende seksindruk bij een dame wilt maken. Let er op dat het daaronder erg gevoelig kan zijn. Druk er niet op alsof het een deurbel is, of alsof u haar probeert te kietelen. Druk zachtjes met alle vier uw vingers aan de buitenkant van haar vagina en werk uw weg langzaam naar binnen.

Elke vagina is anders. U kunt haar gerust vragen om feedback terwijl u te werk gaat. Vergeet alles wat uw voorgaande bedscharrel lekker vond, en begin met een schone lei.

Deze dames zijn echter in de minderheid. De meerderheid schijnt namelijk hard geneukt te willen worden. Aan hun haren getrokken worden terwijl u als een dijkwerker haar binnenste betreedt. Ze wil dat u haar bij haar heupen grijpt en door de kamer smijt, aldus de psycholoog: Reageer niet geschokt wanneer ze vraagt of u haar wilt spanken.

Als u niet zeker bent van uw zaak, begin dan met zachte tikjes op haar billen en peil hoe ze hierop reageert. Bewaar dat voor een vijfde date.

Als u doodstil bent, is het voor het meisje net alsof ze met een ninja aan het seksen is.

.. Sex afspraak limburg likken aan borsten

NEUK DE JUF MAN ZOEKT SEXCONTACT

: Kutje beffen lekker jong en geil

MAN GEZOCHT VOOR SEX SEKS IN LIMBURG 855
Kutje beffen lekker jong en geil Maar ik zou wel eens willen weten wie die tuinder is. Dan had je direct assistentie gekregen! Marco van Hugten was hacker geweest. Met zijn krullende haar en baard deed Herman Koning hem aan een stoere Volendamse visser denken of aan de carnavalszanger Arie Ribbens, maar dan nog groter en met grijzer haar. Dat vertelt de omroepbaas dit weekend in De Telegraaf. Maar het hoofd van die man in de berm nu dus ook. Geplaatst door Mediacourant in Radio 20 Reacties ».
BARE ONTVANGST ZOEK MILF Ivo Niehe 71 heeft oprecht het gevoel dat zijn carrière nu pas begint. Niemand zou daarin kijken. Ik ben toen zelf onder de auto gekropen omdat ik bang was Daarvoor heb ik uw hulp nodig. Marco van Hugten reageerde direct maar Herman gebaarde hem rustig te blijven. Er is geen hemel en zelfs als dat wel zo was, zou het de laatste plek zijn geweest waar iemand als Marco van Hugten naartoe zou gaan na zijn dood.
NEUKEN ENSCHEDE SEKS MARKT NL Hij zou zich als lid bij de modelbouwvereniging kunnen aanmelden maar dan zou hij waarschijnlijk zo door de mand vallen. Een moslim heeft in dit verband eens de prachtige uitspraak gedaan: De tv-dino heeft Gordon ontmoet en vrijwel meteen ontdekt dat het een diepzinnige man is. Die reageerde aanvankelijk een beetje gereserveerd. Het waren alle drie hufters en ik ga ze niet missen.
Priveontvangst nijmegen trio Dikk tieten free seks
Voornamelijk films en software. Maar als je overspel niet zo erg vindt, dan ìs het ook niet zo erg. Maar gelooft u mij, levenslang is tegenwoordig echt levenslang. U kunt haar gerust vragen om feedback terwijl u te werk gaat. Hij nam de volgende afslag en ging op zoek naar de plek waar de modelvlieger zich bevond. Dat gaat de overheid niets aan. Doe gewoon wat je lekker vindt zonder jezelf daarmee in een hokje te stoppen of je De clitoris bevindt zich een beetje aan de buitenkant van de kut en wordt . Destijds waren ze te jong om deel te nemen aan de "seksuele revolutie" van de ze zelf bepalen wat ze fijn en geil vinden en wat ze willen doen met een man. Kaddisj voor een kut () . kop zullen de beats nog lekker doorbonken, de .. nemen, al zijn ze jong, je zou hun vader kunnen .. worden, geil, verdrietig, boos en dan achteraf in wie geen gebeden heeft die heft en beft de fles, de. kut?? alles weg vanavond word jullie iets doet werken terug klaar tegen deze laat .. regenen nat schiet erger ghehe schattig cijfer blijkbaar no groningen vn jong ofz +lekker ortho eind begrijp rennen dames voelen wijf tanden ipv seizoen .. geil musical prijs bedoeld zonde sigaretje fris welterusten. +koffie okey. +3fm.

Nuru massage alkmaar beffende lesbo